18-06-2022

18-06-2022

Op enig moment had ik het plan opgevat om van alle planten in de tuin een tekening te maken. En dan van al die tekeningen een collage.

Jaja.

Eerst ging ik ze tellen. Tientallen, nee, honderden verschillende planten. En tijdens dat tellen werd ik natuurlijk afgeleid door de ongelooflijke hoeveelheid verschillende kevertjes en spinnetjes en zweefvliegjes en bijtjes en libelles en hommels en wespen en torretjes en miertjes en vlinders en en en.

Daarna ging ik ter voorbereiding wat foto’s maken. Een heidens karwei, want probeer je maar eens op één zo’n bloempje of bloemaar te concentreren als op de achtergrond verdeeld over de dag de loftrompet op het leven wordt afgestoken door merels en eksters en mussen en mezen en vleermuizen en uilen en spechten en duiven en en en.

Drie keer raden wat er gebeurde toen ik na het tellen en fotograferen in de tuin ging zitten om te tekenen.

Inderdaad, ik werd weer afgeleid. Door twee steenmarters die recht op me af kwamen rennen. De ene suizde rakelings langs me heen en verdween ter linkerzijde in de houtopslag. De andere maakte een soort salto en dook met een flinke aanloop in de composthoop aan de andere kant van de tuin. Daarna zaten ze nog een tijdje naar elkaar te piepen.

En nu heb ik het plan opgevat om geen plannen op te vatten en gewoon op te letten zonder echt op te letten, als ik in de tuin ben. Het leven is echt één groot spektakel, daar kan geen collage tegenop.

close

Iedere week een update?
Schrijf je in!