Verzet u tegen statistisch gelul

Onze enige zorgplicht: Shell en Exxon eruit schoppen
Onze zorgplicht = onze levens

Het plaatje hiernaast komt uit de Risicomethodiek van NAM. NAM heeft bedacht dat wij, als eigenaar / beheerder van onze huizen, zorgplicht hebben, en vult dat namens ons in met ‘achterstallig onderhoud’. Uiteraard neemt NCG die terminologie braaf over. (Good dog!) Maar onze zorgplicht ligt heel ergens anders. Ik leg het aan u uit aan de hand van het recent verschenen Winningsplan en het Meet- en Regelprotocol.

Aardbevingsrisico

In beide documenten wordt gesproken over het zogenaamde ‘aardbevingsrisico’. Dat is niet, zoals je zou verwachten, het risico dat er aardbevingen plaats zullen vinden in Groningen. (Dat risico is namelijk 100%, en als je dat als basis neemt, moet je gewoon stoppen met winnen. Dat willen Shell en Exxon niet. En ‘onze’ overheid wil het ook niet.)

Nee, het aardbevingsrisico is een door de Commissie Meijdam in opdracht van EZ geformuleerd sadistisch statistisch dingetje. Het is de kans dat iemand in de periode van één jaar komt te overlijden als gevolg van een aardbeving.

Meer specifiek heet dit het ‘Objectgebonden Individuele Aardbevingsrisico (OIA)’, en daar schreef ik eerder dit artikel over.

Op dit afgebakende risico is nogal wat aan te merken. Dat het alle andere mijnbouwschade uitsluit bijvoorbeeld. De geïnduceerde bevingen in Groningen vinden heus niet plaats in een vacuüm. Gaswinning heeft nog veel meer (ernstige) gevolgen, en al die gevolgen werken in op elkaar, op ons, en op onze huizen.

Daarnaast is het OIA doortrokken van de aannames over hoe Groningers wonen, werken en leven. Onze kans op overlijden door één van de gevolgen van gaswinning, hangt in de visie van NAM sterk samen met waar wij onze tijd doorbrengen. Maar dat kán helemaal niet in kaart worden gebracht. (Ook niet met de infraroodcamera’s op die zogenaamde aardbevingsauto.) Het gaat om vele tienduizenden mensen, verspreid over een gebied van wel 900 km2!

Kansen verkleinen

In het Meet- en Regelprotocol ratelt NAM:

Het aardbevingsrisico is niet statisch maar verandert voortdurend. Bovengrondse maatregelen zoals het versterken van gebouwen, maar ook informatie uit schadeafhandeling en preventieve inspectie van gebouwen heeft invloed op de inschatting van het aardbevingsrisico.

Kijk, en dáár zit ‘m de kneep.

De kans dat we als gevolg van de gaswinning (blijvend) lichamelijk of psychisch letsel oplopen, wordt nergens vermeld. De kans dat we voor het leven geruïneerd én getraumatiseerd zijn, wordt ook nergens vermeld. De kans dat we er ZELF maar een eind aan maken, omdat we het getreiter van Shell, Exxon en overheid niet meer aan kunnen, wordt zéker niet vermeld.

NAM doet er ondertussen alles aan om die statistische kans op overlijden door een beving op papier nog wat verder te verkleinen.

‘Bouwkundige versterking’ is hierbij het toverwoord. Om tempo te maken, wordt vooral ingezet op het versterken van rijtjeswoningen, bij voorkeur corporatiewoningen, want met één eigenaar is het makkelijker onderhandelen dan met vele duizenden. Of die duizenden particuliere eigenaren überhaupt ‘mogen’ versterken, bepaalt NAM met behulp van door NAM ingehuurde bedrijven. (En NCG helpt hen daar enthousiast bij. Nogmaals: Good dog!)

Of het versterken ooit verder zal gaan dan ‘kooiconstructie-maar-na-zware-beving-total-loss’, tja… In het Winningsplan wordt niks gezegd over funderingen, en dat is niet voor niets. Wie naar funderingen kijkt, komt tot schokkende en verstrekkende conclusies over écht bouwkundig versterken.

De aandacht gaat daarom bij voorkeur uit naar de scheuren in onze muren, en die vallen (aldus NAM) onder de lichte categorieën DS 1 en DS 2. Daarbij komt het goed uit dat NAM een particulier schademeldclubje CVW heeft, dat keurig volgens de NAM-regels schade vaststelt (= afwijst). Dat schiet lekker op.

Kortom: het aardbevingsrisico wordt op papier kleiner doordat er ‘bouwkundig versterkt’ wordt. Ook wordt het kleiner door ‘betere schade-afhandeling’. En tot slot wordt het kleiner omdat er meer ‘informatie uit preventieve inspecties’ is. (Vooralsnog met name de straatfoto’s door ARUP, eventueel gevolgd door miezerige schoorsteen-eraf-adviesjes.)

En zo kan het gebeuren dat we straks helemaal geen ‘aardbevingsrisico’ in Groningen meer hebben, terwijl er wel degelijk aardbevingen zijn. En die veroorzaken wel degelijk schade, zeker in combinatie met alle andere gevolgen van de gaswinning. Maar ja, over de kans op beschadigde, onverkoopbare huizen die langzaam maar zeker met depressieve bewoners en al de grond in zakken gaan de berekeningen van NAM helemaal niet.

Ondertussen baselt NAM nog wat over het ‘te verwachten’ aantal bevingen bij een bepaald productieniveau, en wordt er wat gerommeld met grenswaarden. Denk maar niet dat NAM minder gaat pompen als die zelfbedachte grenswaarden overschreden worden. Nee hoor, dan wordt er volgens goed NAM-gebruik van alles onderzocht en geanalyseerd en gerapporteerd.

Heel misschien wordt er daarna wat aan het ‘aardbevingsrisico’ gemorreld. (“Nou vooruit, misschien toch 0,00005% kans op overlijden.”)

En dat is het dan wel zo’n beetje.

Weiger alle medewerking

De kans op bevingen wordt als een ‘fact of life’ beschouwd en doet er niet toe. De kans op doden wordt op papier tot een minimum beperkt met allemaal statistisch gelul, ondersteund met onderzoeken die nergens op slaan. (Zoals het testen van een nagelnieuw minihuisje zonder binnenmuren, uitbouw of dakkapel op een trilplaat in Italië.)

Shell en Exxon hebben zich samen met ‘onze’ overheid losgerukt van de werkelijkheid. En dus nadert de kans op burgerlijke ongehoorzaamheid de 100%.

We moeten protesteren. Heel veel protesteren. Gigantisch veel protesteren. Ja, we hebben een zorgplicht. Wij zijn de hoeders van ons leven. En dat gaat verder dan die kans op overlijden. Veel verder.

Dat protest kan vele vormen aannemen. Ik noem er hieronder één.

NAM geeft in het Meet- en Regelprotocol aan onder andere in de volgende situatie minder gas te zullen produceren dan het aangegeven jaarvolume:

Als de voortgang van het versterkingsprogramma zodanig achterblijft dat de versterkingsopgave redelijkerwijs niet kan worden gerealiseerd binnen de voorgeschreven termijn van 5 jaar.

U wilt invloed uitoefenen op het achterlijke gaswinningsbeleid? U voelt zich gepiepeld als statistisch ingekaderde Groninger?

Weiger die ‘bouwkundige versterking’. Massaal. Zo wordt binnen de kortste tijd duidelijk dat de voorgeschreven termijn van 5 jaar niet gehaald wordt.

Eerst dat jaarvolume naar 12 miljard kuub of minder. Daarna gaan we wel eens praten over ingrepen in onze huizen.

Als dat dan nog nodig is.

 

Veiligheid? Laat zien dat u het meent!

De onderstaande brief heb ik vandaag verstuurd naar Ben van Beurden, CEO van Shell.

Foto-impressie door Bram Reinders
Foto-impressie door Bram Reinders

Geachte mijnheer van Beurden,

Hartelijk dank dat u me onlangs zo vriendelijk te woord stond bij de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering (AVA) in het Circustheater te Scheveningen. U heeft me niet één keer onderbroken toen ik sprak over de ellende van de 400.000 mensen die bovenop het Groningenveld wonen. Het spijt me dat ik ú wel enkele keren heb onderbroken. Dit deed ik omdat u mijn vragen niet beantwoordde en feiten verdraaide.

Ziet u, ik ben niet alleen een “geëmotioneerde en zeer bezorgde moeder uit Groningen” (koppen in vele Nederlandse media), die de CEO van Shell vertelt dat zijn jonge dochters geluk hebben, omdat zij wonen in een huis dat niet kan instorten als gevolg van de activiteiten van het bedrijf waar hun vader de baas is, maar ook schrijfster. En als zodanig wil ik erg graag alle feiten op een rijtje hebben. Dat is de reden dat ik naar de AVA ben afgereisd om u te spreken.

Groningen is kapot

Ik heb u en uw aandeelhouders verteld dat Groningen kapot is, vanwege de bodemdaling en bevingen als gevolg van de activiteiten van NAM (50% Shell, 50% Exxon). Enkele van de oudste kerken in Noord-Europa staan in de stutten. Deze kerken hebben eeuwenlang nagenoeg onbeschadigd op de terpen gestaan, maar nu zijn de muren gescheurd en komt het pleisterwerk van de plafonds naar beneden. Hetzelfde geldt voor tienduizenden andere gebouwen. Mensen zijn uit hun onveilige huizen geëvacueerd, enkele huizen zijn al gesloopt en er zullen er spoedig meer volgen.

NAM geeft aan dat de productie pas na 2020 sterk afneemt. Ondertussen kunnen we zwaardere bevingen verwachten, met een grondversnelling die gelijk is aan die bij vernietigende bevingen in Italië, Griekenland en Turkije. Maar de bevingen in die landen hebben een natuurlijke oorsprong, en de bevingen in Groningen zijn door Shell veroorzaakt.

152.000 huizen en 18.000 andere gebouwen moeten worden versterkt om de zware bevingen te kunnen weerstaan. Dit zal minimaal 30 jaar duren, en 30 miljard euro kosten. Na versterking kunnen we bij een zware beving veilig onze huizen verlaten. De huizen zelf zullen echter beschadigd zijn, en dus komt er geen eind aan de reparaties.

Alles bij elkaar ben ik diep beledigd dat u dit in uw toespraak op 19 mei afdeed als “ongemak als gevolg van aardbevingen door gasproductie”.

NAM, Shell en aansprakelijkheid

Onlangs heeft NAM aangekondigd dat het bedrijf in de kosten gaat snijden. U heeft me uitgelegd dat dit alleen op efficiëntie is gericht, ingegeven door de lage gasprijs. Ook vertelde u dat Shell absoluut niet overweegt om het aandeel van 50% in NAM af te stoten. Daarmee heeft u antwoord gegeven op één van mijn vragen over aansprakelijkheid. Hier volgt de rest:

* Is er een Artikel 403-verklaring (aansprakelijkheidsverklaring) tussen Shell en het dochterbedrijf NAM?

* Blijft Shell aansprakelijk voor de risico’s en consequenties van gasproductie, gasopslag en afvalproducten, zelfs nadat al het gas uit het Groningenveld is gehaald en NAM Groningen heeft verlaten?

* Kan NAM de concessie overdoen aan een andere partij zonder dat dit consequenties heeft voor Shell of Exxon? Bestaat er in dat geval een kans dat NAM de concessie overdoet aan een ander mijnbouwbedrijf in de komende twee jaar?

Ik heb u ook gevraagd naar het Waarborgfonds Mijnbouwschade, dat mede met geld van NAM / Shell gevuld wordt.

Als NAM failliet gaat door teruglopende inkomsten in combinatie met de hoge kosten voor reparatie, versterking en wederopbouw van de provincie Groningen, en noch Shell noch Exxon de wettelijke plicht op zich neemt om te betalen voor onze schade, dan hebben wij onder Nederlands recht geen andere optie dan onze schade te claimen bij dit fonds.

U had bij de AVA geen antwoord paraat, dus ik vraag het u vandaag nog maar een keer:

* Hoeveel geld zit er op dit moment in het Waarborgfonds Mijnbouwschade? Is dit genoeg om de kosten te dekken voor reparatie, versterking en wederopbouw van de provincie Groningen?

Afgekeurde zeedijk, zware chemische industrie en aardgascondensaat

Toen u de aanwezigen vertelde dat minister Kamp van Economische Zaken al voorzorgsmaatregelen heeft getroffen in samenwerking met het Staatstoezicht op de Mijnen om de effecten van de gasproductie te beperken, moest ik u echt even onderbreken om u te corrigeren.

In 2013 heeft het Staatstoezicht op de Mijnen duidelijk gesteld dat de productie dient te worden beperkt tot 12 miljard kuub per jaar om zwaardere bevingen te vermijden. Zoals u zelf aangaf, mag NAM in de eerste helft van dit jaar 16,5 miljard kuub produceren, en God weet hoeveel miljard kuub in de tweede helft van dit jaar.

Kortom: we zijn niet veilig.

In verband daarmee wil ik nogmaals de aandacht vestigen op de indirecte veiligheidsrisico’s die ik bij de AVA ter sprake bracht.

Ik heb u verteld dat ik met mijn gezin niet ver van de zeedijk woon, waar de grootste productiefaciliteit van NAM in 2014 zo’n 4 miljard kuub gas onder de dijk én de Waddenzee vandaan heeft gezogen. De Waddenzee is ’s werelds grootste aaneengesloten systeem van zand- en moddervlakten die droogvallen tijdens eb, en staat op de Werelderfgoedlijst van Unesco.

Deze dijk moet worden versterkt, omdat hij na een zware beving kan bezwijken. In dat geval staan zowel uw productiefaciliteiten als onze huizen onder water. Wat doet zo’n overstroming in Nederland, het thuisland van Royal Dutch Shell, met uw internationale reputatie?

Ietsje verder naar het oosten, ook dicht bij de zeedijk, bevindt zich Chemiepark Delfzijl met ca. 15% van de zware chemische industrie. AkzoNobel produceert hier bijvoorbeeld chloor. Wat gebeurt er als een zware beving Delfzijl aandoet? Zijn die industriële installaties ontworpen voor de bijbehorende hoge grondversnellingen? Als gevolg van ontploffingen en vrijkomen van zeer giftige stoffen kunnen duizenden mensen hun leven verliezen. Wat zullen uw aandeelhouders denken, wanneer het van oorsprong Nederlandse bedrijf Shell een complete Nederlandse stad van de kaart veegt?

Ook over de risico’s van het aardgascondensaat dat NAM in een tankenpark te Delfzijl verzamelt, heb ik bij de AVA gesproken. Gezamenlijk kunnen de condensaattanks zo’n 20.000 m3 van deze zeer brandbare, zeer giftige en kankerverwekkende stof bevatten.

Ik heb veel vragen over deze tanks met aardgascondensaat:

* Zijn alle tanks in het park, ook die met schuimvormend afdekmiddel, bestand tegen zware bevingen? Hoe kan lekkend en/of brandend condensaat worden afgedekt als er geen schuimvormend middel voorhanden is, omdat de bijbehorende tanks gebarsten zijn?

* Volgens het handboek van NAM bepaalt de brandweer wanneer het schuim mag worden ingezet. Maar brandweerlieden mogen pas op het tankenpark komen als NAM dit veilig acht. Wordt een en ander op afstand vastgesteld? En wat is het nut van dergelijke vertragende en verwarrende voorzorgsmaatregelen, wanneer iedere seconde telt?

* Is het tankenpark permanent bemand? Naar verluidt kan het ’s avonds en in het weekend 30-60 minuten duren voor er iemand aanwezig is. En dat terwijl de eerste 15 minuten van cruciaal belang zijn voor de veiligheid van omwonenden. Hoe verhoudt zich dit tot de strenge veiligheidseisen waar zowel NAM als Shell prat op gaat?

* De pijpleidingen die het aardgascondensaat vanuit alle hoeken en gaten van het Groningenveld naar Delfzijl transporteren, worden gereinigd en geïnspecteerd middels pigging. Kunt u bevestigen dat noch de vele doodlopende stukken, noch de pijpleiding op het tankenpark zelf worden meegenomen in die routine?

* Welke aanvullende maatregelen treft NAM om lekkage te voorkomen en vervuiling in de grond met de zwaar giftige en kankerverwekkende stoffen benzeen, tolueen, ethyleen en xyleen (BTEX) tegen te gaan? Het lijkt erop dat NAM / Shell in Groningen hetzelfde beleid hanteert als in Nigeria. Het enige verschil is dat er bij ons niet illegaal van de leidingen wordt getapt.

* Er zijn lekkende stukken condensaatleiding aangetroffen die moeten worden vervangen (in Weiwerd en Geefsweer). Waarom wacht NAM tot 2016 met het aanvragen van een vergunning voor volledige vervanging van alle condensaatleidingen, uit te voeren in 2017?

* Door de drukgolf van een eventuele explosie zullen vele ramen in de omgeving sneuvelen. Wat heeft het dan voor zin dat Veiligheidsregio Groningen omwonenden als enig advies geeft bij calamiteiten ramen en deuren te sluiten?

* Aardgascondensaat is zeer brandbaar. Ramen en deuren sluiten zal niet voorkomen dat huizen en flats in de omgeving bij een ontploffing na een zware beving in vlammen opgaan. Er zullen vele slachtoffers vallen. Ook kunnen mensen tot op de provinciale weg door hittestraling ernstige brandwonden oplopen. Vindt u dit acceptabele risico’s?

* De burgemeester van Delfzijl heeft ruim twee jaar geleden om een risico-analyse van Chemiepark Delfzijl gevraagd. Hoewel minister Kamp vandaag heeft gesteld dat er geen acuut gevaar is, heeft NAM nog altijd geen risicoanalyse verstrekt, noch van het Chemiepark, noch van het tankenpark aardgascondensaat. Waarom niet? Bent u het met me eens dat bij onzekerheid of onduidelijkheid over de risico’s het voorzorgsbeginsel dient te gelden?

* Waarom halen NAM-medewerkers hun schouders op als ze gewezen worden op de risico’s van de afgekeurde zeedijk, met de opmerking “Dat is niet ons probleem, maar het probleem van de dijkbeheerder”? Wat zegt dit over de mentaliteit van uw dochterbedrijf?

Bij een eventuele dijkdoorbraak is scheuren van de tanks niet uitgesloten. Het condensaat zal als een olievlek over het water liggen, waardoor de hele haven van Delfzijl in brand kan vliegen, om van vervuiling van het water maar niet te spreken. Indammen van gelekt aardgascondensaat is notoir lastig, aangezien de vloeistof snel ontvlamt. Schepen met een interne verbrandingsmotor kunnen in de geschetste situatie niet worden verplaatst vanwege brand- en explosiegevaar.

* Bent u het met mij eens dat het simpelweg ontoelaatbaar is dat NAM / Shell de levens en de leefomgeving van vele duizenden mensen in Delfzijl op het spel zet met deze vermijdbare risico’s?

Veiligheid? Laat zien dat u het meent!

Het is fijn dat de rechter heeft bepaald dat NAM in cluster Loppersum niet meer mag produceren. Maar de productie in cluster Oost is geleidelijk opgeschaald. De laatste tijd hebben we aardig wat bevingen gehad in de buurt van Delfzijl. Het lijkt erop dat de bevingen migreren.

* Zou u dit gegeven, gezien de risico’s die ik hierboven schets, ook als een “ongemak” kenschetsen?

Mijnheer van Beurden, bij de AVA zei u dat Shell zich vooral richt op de veiligheid van de inwoners en het milieu. Als de ene Nederlandse burger aan de andere: laat zien dat u ieder woord meent.

Ten eerste: beantwoord alle vragen die ik heb gesteld en nog zal stellen volledig en naar waarheid.

Ten tweede: leven met de gevolgen van de gaswinning eist zijn tol. Daarom verzoek ik u mijn gezin en mij volledig schadeloos te stellen voor onze ontberingen en verliezen.

Ten derde: na jaren spaarzaam leven om ons huis met liefde op duurzame wijze te renoveren, zitten wij nu opgescheept met beschadigd en waardeloos bezit. Het gaat nog decennia duren voor de gebouwen in deze regio versterkt zijn, áls dat al mogelijk is. Ik verzoek u daarom tevens om ons huis te kopen voor een naar alle maatstaven redelijk bedrag, zodat mijn gezin en ik kunnen verhuizen naar een ander deel van Nederland.

Stel mijn man en mij in de gelegenheid om onze kinderen, die ongeveer dezelfde leeftijd hebben als uw jonge dochters, een toekomst te geven. Stel ons in de gelegenheid om hen te vertellen dat ook zij veilig zijn, buiten bereik van de door Shell veroorzaakte bevingen en bijbehorende ellende.

Mede namens diegenen onder de 400.000 mensen die wonen bovenop het Groningenveld en óók weg willen, en wel zo snel mogelijk,

 

Nicolette Marié + gezin

NAM-casualty 21485 (status: unresolved)

 

 

Laat die kraan maar dicht, aldus de rechter

kraan dicht latenVandaag werd, een dag eerder dan gepland, de uitspraak gepubliceerd van de voorzieningenrechter van de Raad van State inzake het verzoek om een voorlopige voorziening ten aanzien van de gaswinning in Groningen.

Hieronder bespreek ik enkele zinnen uit die uitspraak:

De voorzieningenrechter zal, gelet op het reële belang van partijen om spoedig duidelijkheid te verkrijgen, bevorderen dat de bodemzaak met enige voorrang op zitting zal worden behandeld.

Daarmee zegt de rechter dat er op dit moment geen duidelijkheid is, en dat klopt natuurlijk. Er is nog altijd geen deugdelijke risico-analyse. Die kán ook niet worden gemaakt, althans niet op korte termijn, want de NAM heeft (bewust) jarenlang weinig anders gedaan dan analyseren hoe en hoeveel te winnen.

Verder is er geen duidelijkheid over de rechtmatigheid van de winning. Nou ja, die is er wel, het is allemaal hartstikke onrechtvaardig wat hier gebeurt. Maar zoals bij wel meer dossiers, geldt voor gaswinning: het is pas voor de wet Onrechtvaardig met een hoofdletter als een rechter zich erover heeft gebogen. We leven in een terugfluitmaatschappij.

De voorzieningenrechter constateert op grond van de stukken en het verhandelde ter zitting dat bij Vrienden van GC en anderen een sterk gevoel van onveiligheid leeft, dat is versterkt door het gevoel dat de belangen van Groningers bij besluitvorming omtrent gaswinning jarenlang niet de aandacht hebben gekregen die zij verdienen.

Hier moet ik de rechter eventjes streng toespreken.

Er is niet alleen sprake van het subjectieve ‘gevoel van onveiligheid’ – er is ook sprake van objectieve onveiligheid. Er wordt gedobbeld om ons leven. De kans op een beving met een grondversnelling die vele woningen als kaartenhuizen kan doen instorten, is belachelijk groot en heeft in potentie verstrekkende gevolgen. Dat VOELT onveilig, en dat IS onveilig.

Ook hebben wij niet alleen het subjectieve gevoel dat onze belangen niet de aandacht hebben gekregen die zij verdienden – nee, dat WAS ook zo, en dat IS nog steeds zo. Het kabinet heeft niet voor niks spijt betuigd.

Volgens de aan het winningsplan ten grondslag liggende berekeningen moet voor de periode 2014-2016 rekening worden gehouden met een aardbevingsmagnitude van 4,1 op de schaal van Richter, met een kans van 10% dat een zwaardere aardbeving zich voordoet, en met een grondversnelling van 0,12 g met een kans van 10% dat die hoger is.

Zoals ik heb aangegeven in mijn artikel over het Incidentbestrijdingsplan Aardbevingen van Veiligheidsregio Groningen, is er bij de beving in Huizinge in 2012 een grondversnelling gemeten tot wel 85 cm/s2 (0,085 g).

Er zijn zelfs al geïnduceerde bevingen geweest met veel hogere grondversnellingen. In dit artikel over natuurlijke en geïnduceerde bevingen geven dhr. Dost (die ook onlangs door de voorzieningenrechter gehoord is) en dhr. Haak van het KNMI aan dat er in 1997 in het epicentrum van een geïnduceerde ondiepe beving bij Roswinkel van 3,4 op de schaal van Richter een grondversnelling is gemeten van 3 m/s2. Dit staat gelijk aan 0,3 g.

Hier is nog veel meer over te vertellen, maar laat ik volstaan met te zeggen dat de risico’s stelselmatig rooskleuriger worden voorgesteld dan ze zijn. Onze belangen krijgen in de rapporten van de NAM, SodM en alle andere door de OVV berispte partijen nog altijd niet de met uitputtende wetenschappelijke onderbouwing doordrenkte aandacht die ze verdienen. (Dat is ook lastig. Want zoals gezegd: de wetenschap is bewust op achterstand gezet. Niet meten is niet weten. En niet weten is niets hoeven doen.)

De voorzieningenrechter constateert dat weliswaar bij het besluit is bepaald dat de productiecapaciteit van elk van de gebieden waarvoor een productieplafond is gesteld, waaronder Loppersum, tot aan het eind van het kalenderjaar 2015 beschikbaar moet zijn, maar dat dit niet meer lijkt in te houden dan dat de vastgestelde productieplafonds niet reeds voor het einde van het kalenderjaar bereikt mogen worden. Dit betekent niet dat NAM, naast de hoeveelheid gas die nodig is om de vijf clusters in en rond Loppersum open te houden, eerst dan uit die clusters gas mag produceren als de voor de overige clusters en regio’s geldende productieplafonds nagenoeg zijn bereikt.

Dat heeft de rechter goed gezien. Er is dit jaar dan ook al 1 miljard kuub gas geproduceerd in en rond Loppersum. Maar wat schieten we nu kwa feitelijke winning met deze uitspraak op?
aardgas-na-loppersum
(Even tussendoor: Cluster Oost gaat dus alsmaar omhoog. En wat staat er nog altijd zonder risico-analyse doodsangsten uit in Cluster Oost? Juist ja, Delfzijl, met het fameuze Chemiepark, en het tankenpark aardgascondensaat van de NAM.)

De minister heeft ter zitting erop gewezen dat de versterking van waterkeringen door de waterschappen inmiddels voortvarend ter hand is genomen. Geen aanleiding bestaat te twijfelen aan de juistheid van deze stelling.

Het is maar wat je voortvarend noemt. De zeedijk is afgekeurd. Zoals het zich nu laat aanzien, wordt-ie pas volgend jaar aangepakt. Het waterschap heeft nog niet eens goed in kaart gebracht wat er precies moet gebeuren. Dit alles wijst erop dat het allemaal een beetje last minute in gang is gezet, en daaruit maak ik op dat de minister nu toch wel haast heeft. Een schuldig geweten misschien? (Zou Kamp überhaupt een geweten hebben?)

Conclusie

De rechter heeft een corrigerende tik uitgedeeld, en dat is mooi. Het allermooiste vind ik dat dit door inzet van keihard vechtende burgers bereikt is. Groningen Centraal! en vrienden – bedankt!

We hebben nog een lange weg te gaan, maar ik denk dat EZ, Shell en Exxon ‘m best een beetje knijpen. Dat moet ook, er liggen nog meer corrigerende tikken in het verschiet. Denk maar aan de aangiftes tegen bestuurders en bedrijven van Groningen Centraal!, de waardedalingsclaim namens vele honderden huiseigenaren, en het beroep dat onder meer door de provincie Groningen is ingesteld tegen het instemmingsbesluit.

Ten aanzien van die laatste maant de rechter in de uitspraak van vandaag tot spoed. En aangezien er eerder geruchten gingen dat behandeling van de diverse beroepschriften jaren kon duren, denk ik dat de rechter indirect zegt dat het een schande is wat hier in Groningen gebeurt. Er moet gauw een eind komen aan het feit dat rechtsnormen stelselmatig vér worden overschreden.

Al met al is deze uitspraak, hoewel nog maar een klein stapje, in bepaalde opzichten een mijlpaal, zoals hoogleraar Algemene Rechtswetenschap Jan Brouwer terecht stelt.

En dat allemaal op de dag dat de klimaatzaak die 900 burgers hebben aangespannen tegen de Nederlandse staat het buitenlandse nieuws haalde, als voorbeeld van nog zo’n dapper en uniek burgerinitiatief.

Dat er overal in het land, maar vooral in Groningen, nog vele van zulke initiatieven mogen volgen!