Help mee mijnbouwonrecht te bestrijden

In de provincie Groningen voltrekt zich een ramp in slow motion. Door de gaswinning wordt de ondergrond kapotgemaakt. Dat veroorzaakt heel veel schade.

Het gas wordt uit de grond gehaald door Shell en Exxon (NAM). Deze multinationals hebben heel veel macht. Het is moeilijk om hen te bestrijden. Daar heb je heel veel kennis voor nodig. Technische kennis. Juridische kennis.

In Groningen besteden diverse mensen op de achtergrond al jaren erg veel tijd en energie aan de strijd tegen mijnbouwonrecht. Dat zijn mensen met heel veel technische en juridische kennis. Voor hun hulp aan belangengroepen, bestuurders, (landelijke) politici en gedupeerde Groningers worden zij niet betaald.

Sinds de beving bij Zeerijp op 8 januari 2018 is het nog belangrijker dat mijnbouwonrecht in Groningen keihard bestreden wordt. Het is essentieel dat het gasverslaafde Nederland zich ontworstelt aan de verstikkende invloed van de Olies. Dat betekent alle hens aan dek. Alle beschikbare kennis moet nu zo effectief mogelijk worden ingezet. Er is geen tijd te verliezen!

Met uw donatie helpt u de mensen op de achtergrond om het vol te houden. En dat helpt Groningen om overeind te blijven.

Samen sterk!

Klik om nu te doneren via GoFundMe of neem contact met me op voor andere mogelijkheden om deze mensen te steunen.

Geluk in wingewest Groningen?

De blauwe zone waarin we tegen onze wil gedropt zijn

We willen hier in Noord-Nederland gelukkig worden, zie ik voorbij flitsen op social media. Een beetje een open deur, want wie wil dat nou niet? Je bent gelukkig, en dan wil je dat blijven. Of je bent niet gelukkig, en dan wil je dat worden. Of althans, een beetje gelukkig. 100% gelukkig is ook weer niet goed, dan heb je niks om over te zeuren. Zonder Zwart geen Wit, enzovoorts.

Nou blijkt het ietsjes anders te liggen dan de clickbait-titel suggereert.

Het geluk is vooral bedoeld voor een netwerk van ondernemers, onderzoekers en ambtenaren. Zij denken dat geluk binnen te slepen door veel werk voor zichzelf te creëren met wat in de basis niets meer is dan Rust, Reinheid en Regelmaat.

We moeten een blauwe zone worden, is het motto van het gelegenheidsconsortium. Blauwe zones zijn gebieden in de wereld waar de bevolking aantoonbaar langer leeft. Afgelegen regio’s waar in de loop der jaren, min of meer spontaan, iets is ontstaan wat zich laat samenvatten als een ‘duurzame leefstijl’.

Tot op heden is het nog nooit gelukt om met voorbedachte rade een blauwe zone te maken (of je moet het spiegelend oppervlak van mega-fiasco Blauwestad meetellen), maar met de juiste hoeveelheid subsidie en een uitgekiende PR-strategie zal het vast lukken om ons naast de Bevingsapp ook een of andere handige Gezondheidsapp aan te smeren. En dat geeft de app-ontwikkelaars vast een gelukkig gevoel.

Helaas voor de economische kansenpakkers ben ik smartphoneloos en dat wil ik graag zo houden. Maar misschien kan ik wel iets met de tips van de blauwe-zone-goeroes die in een apart kadertje bij het artikel gegeven worden. ‘ns Kijken… gezond eten, voldoende bewegen, mediteren, stoppen met klagen en zelf in actie komen…

Nou ja, zeg, DAT DOE IK ALLEMAAL AL!*

Zal ik die mensen van HANNN een mailtje sturen en aanbieden om tegen mijn reguliere uurvergoeding in een helder betoog uiteen te zetten hoe ik dag in dag uit voldoende groente en fruit naar binnen weet te werken, hoe ik op allerlei manieren de spieren weet te trainen en wat een keur aan mogelijkheden ik heb ontdekt om iets meer tot rust te komen? Terwijl ik ook nog probeer om via de rechter mijn leven terug te krijgen?

Dan kunnen al die plotseling werkloos en ongelukkig geraakte maakbaarheidsidealisten zich richten op die ene concrete gezondheidsbedreiging die niemand, ook ik niet met mijn dagelijkse routine, in wingewest Groningen weet te vermijden: de gaswinning.

Want zolang NAM en Staat niet aan banden worden gelegd, zullen huizen, scholen en gebouwen in dit gebied nooit gaan ‘bijdragen aan het welbevinden en de kwaliteit van leven’. We worden tegen onze wil gedropt in een heel andere blauwe zone, en de boete voor langparkeren is geheel en al voor onze eigen rekening…

Zelfs een mensenrechtencommissie van de VN vindt het nu welletjes met dat gas-gesodemieter. En die heeft best een aardige kijk op wat je zoal nodig hebt om gelukkig te zijn.

* Om zo goed mogelijk overeind te blijven, hetgeen het maximale is wat ik kan bereiken in mijn huidige situatie.

Governance is niet de ‘bevrijding’

Dit artikel publiceerde ik eerder vandaag op de Facebook-pagina van Houd Groningen Overeind (informatie- en actieplatform gaswinning), waar ik binnenkort stop als hoofdredactrice. Er zit een fantastisch team waar ik alle vertrouwen in heb. Vanaf nu richt ik me op leven ondanks de gaswinningsellende. Het kan zijn dat ik daar in de toekomst nog over schrijf op dit blog.

 

PS Teken en deel deze petitie: Laat Groningen Niet Zakken

************************************************

U kent ons bij HGO als ondersteuners van alle acties die er maar zijn. (Hoewel… acties waarbij direct of indirect de NAM betrokken is, ondersteunen wij niet.)

De fakkeltocht vonden we gewéldig. Duizenden mensen. Groot protest. En zelfs de burgemeesters liepen mee. Niet achter de mensen aan, maar voorop. Dat gaf het beeld dat zij ons zouden leiden in de strijd tegen het grote onrecht.

Wat velen niet weten, is dat de burgemeesters stevig beveiligd werden. Waarom? Omdat er veel onrust is in Groningen.

Die onrust wordt niet alleen veroorzaakt door het gerommel in de bodem. Dat is de ‘ramp in slow motion’, waardoor het Groninger land langzaam kapot gaat.

Nee, de onrust komt vooral door het bovengrondse gerommel. De burgemeesters hebben, net als de Commissaris der Koning (toentertijd Max van den Berg) het ‘pact met de duivel’ gesloten.

Ik doel daarmee op het publiek-private bestuursakkoord ‘Vertrouwen op Herstel. Herstel van Vertrouwen’, in de volksmond ‘het Miljard van Max’.

Dat akkoord is de basis geweest voor heel veel verdeel-en-heers. Gedupeerden worden overstelpt met loketten. Niet het Burgerlijk Wetboek, de Mijnbouwwet, de grondwet, het Europese Verdrag van de Rechten voor de Mens of de Algemene Beginselen van Behoorlijk Bestuur zijn leidend. Nee. GELD is leidend. De redding van Groningen kost heel veel geld. Wie gaat dat betalen?

De NAM niet, want de NAM is Sinterklaas niet. De gasbel is van de NAM, en dikke pech voor de mensen die erbovenop wonen.

De overheid niet, want Groningen is bedoeld als pinautomaat. Dat systeem kun je niet zomaar omkeren. Stel je voor zeg.

Ik ben aan het afbouwen als hoofdredactrice bij HGO. Binnenkort draag ik het stokje voorgoed over. Mijn gezin en ik zijn namelijk in een rechtszaak verwikkeld. Ook wij staan, net als Sijbrand Nijhoff, lijnrecht tegenover de dure advocaten van de Staat, de NAM en EBN. Een andere uitweg is er niet. Dat is schrijnend, dat is pijnlijk. Ik heb na ruim 4 jaar geen tranen meer over, anders huilde ik erom.

Daar hoef ik geen aandacht voor. Het gaat niet om mij.

Nee, wat mij betreft komt er in de media nu eens echte aandacht voor de ramp in de ramp. We moeten los komen van ‘emo-televisie’. Groningen zit tjokvol tot op het bot gefileerde gedupeerden. Mensen van vlees en bloed, die stuk gaan, dag in dag uit. Mensen die stuk opstaan, en stuk de dag doorbrengen, en stuk gaan slapen. Als ze al kunnen slapen…

Wat steekt is dat burgemeesters hun eigen ingezetenen blijven uitleveren aan de ramp in de ramp. Er is een koers ingezet waardoor uiteindelijk de NCG als een soort onderkoning van Groningen over verregaande bevoegdheden beschikt.

Dat is lekker makkelijk voor burgemeesters. Zij gaan over de veiligheid van hun ingezetenen. De realiteit is dat ze mensen uit laten zetten, zonder hen te helpen in het eindeloze gevecht tegen de NAM. Ze staan niet naast burgers, maar procederen, zoals vorige week in het nieuws kwam met het scheve huis in Overschild.

Of neem nou Marijke van Beek, van de gemeente Eemsmond. Wat voegt een Stutstee toe, Marijke? (Ik zeg het maar hier, want op Twitter heb je me al twee jaar geleden geblokt. Terwijl iedereen weet dat ik niet scheld. Ik ben scherp, en kritisch, maar ik scheld niet.)

Via loket Stutstee kom je, na een lekker bakkie koffie, terecht bij een van de 1001 loketten in het Kafka-circus van NAM en NCG. Waar ook lekkere bakkies worden geschonken. Maar waar de wet niet of nauwelijks telt, en jij als gedupeerde gewoon in de wachtkamer komt te zitten.

Ondertussen staat het leven van gedupeerden van het eerste uur, zoals John Lanting, Hiltje Zwarberg, Annemarie de Haan (leeft nog in de keet bij haar onveilige huis in Onderdendam, ook te zien in ‘De Stille Beving‘) en vele anderen ‘on hold’. Zij troffen geen vriendelijke burgemeesters die naast hen stonden. Geen enkele toeschietelijkheid. Ongelooflijk, dat dit kan in Nederland.

Burgemeesters worden beveiligd bij de fakkeltocht. Dat is toch ongelooflijk, dat het zó moet, omdat geen bestuurder het lef heeft om een daad te stellen?

De ramp in de ramp is dat de bestuurders allemaal boter op hun hoofd hebben, en meegaan in het systeem dat al direct na de beving bij Huizinge is uitgerold. Commissie Meijer, Dialoogtafel, NCG en straks een onderkoning.

Ik schrijf dit stuk op persoonlijke titel. Na bijna 3 jaar, eerst bij Aardbevingen Groningen, en nu bij Houd Groningen Overeind, neem ik die ruimte. Want ik ben dit gekonkel echt spuugzat.

Samen sterk, dat betekent voor mij dat bestuurders breken met het bestuursakkoord en met de NCG. Terug naar de tekentafel.

Doorgaan met het uitrollen van dit bespottelijke systeem, dat van autonomie en democratie een lachterje maakt, betekent de voltooiing van wingewest Groningen – niet de bevrijding.

Nicolette Marié
scheidend hoofdredactrice HGO