Wie, Wat, Waar, Hoe lang en Waarom?

gebroken-vraagteken copyIk hou het kort vandaag, want schrijven met een verdrietig hart lukt niet zo goed. Laat staan werken of leven met een verdrietig hart. En toch moet het.

Van wie moet dat eigenlijk?

Van wie moet ik met mijn man en kinderen tegen onze wil blijven in wingewest Groningen, waar overheid en bedrijfsleven zich alleen aan de wet houden indien daartoe gedwongen door de rechter?

Van wie moeten wij lijdzaam toezien hoe ons huis langzaam maar zeker uit elkaar valt? Hoe ook de mensen hier langzaam maar zeker uit elkaar vallen onder de onophoudelijke psychische marteling?

Van wie moeten wij de vernedering ondergaan van een eindeloos Kafkaiaans gevecht tegen het publiek-private bolwerk?

Wie heeft de opdracht gegeven ons gevangen te houden?

Wat was onze misdaad?

Waar is de gerechtelijke uitspraak inzake onze misdaad terug te vinden?

Hoe lang moeten we nog zitten, en is er een kans dat we wegens ‘goed gedrag’ vervroegd vrij worden gelaten?

Op sombere dagen troost ik me met de onderstaande gedachte.

De gesprekken over leefbaarheid die ons in de openluchtgevangenis bij wijze van therapie worden aangeboden, zijn niet verplicht. We mogen – klein geluk – onze eigen bezigheidstherapie samenstellen.

Voor mij houdt dat onder meer in dat ik ingewikkelde dingen uitzoek en daar dan een stuk over schrijf. Omdat dat zeer geconcentreerd hersenwerk is, lukt het me redelijk om het altijd aanwezige verdriet over het steeds verder afbrokkelen van ons leven buiten die stukken te houden.

Maar gisteren was er op RTV Noord een uitzending van Cunera, over de Rijksmonumenten in het gaswingebied.

In die uitzending zei Frans Stokman, ‘manager complexe gevallen’ bij NAM, het volgende:

Panden moeten bestand worden gemaakt tegen schade.

Die uitspraak maakt me enorm verdrietig. Want het moet wel, maar het gebeurt niet.

De Nederlandse praktijkrichtlijn voor aardbevingsbestendig bouwen (NPR 9998) gaat uit van Near Collapse. Dat wil zeggen dat een gebouw na een zware beving nét niet mag instorten, zodat je op tijd veilig je huis kun verlaten. Het gebouw is dan echter duurzaam ontwricht en moet de zoveelste langdurige hersteloperatie ondergaan, of alsnog worden gesloopt.

Near Collapse is dus heel wat anders dan ‘panden bestand maken tegen schade’. Dat laatste gaat NAM dan ook niet doen. Het kán voor de meeste bestaande panden niet eens.

Heb ik nog een laatste vraag:

Waarom mag NAM ongestoord van die halve waarheden en hele leugens vertellen?

Eén gedachte over “Wie, Wat, Waar, Hoe lang en Waarom?”

  1. NAM heeft maar een drijfveer en dat is om hier ten koste van iedereen zonder al teveel kosten uit te komen. Ze zullen het dan ook niet nalaten om hier alle middelen voor in te zetten. De vertraging tactiek, de intimidatie, onderzoek op onderzoek, ontkenning, tekenen van overeenkomsten en juridische strijd. Een ding doen ze dan goed. Ze nemen de politiek in de arm en Kamp heeft ook maar een drijfveer. Hoe houd ik de productie in stand zonder sociale tegenstand. De uitkomst is dat je niet tegen 1 tegenstander vecht, maar tegen een conglomeraat aan partijen die de economie van Nederland gaande willen houden.
    Pompie (Ben van Beurden) heeft al aangegeven, dat Nederland een keuze kan maken tussen armoede en gedeeltelijke welvaart. Als je dan alle Nederlanders zou vragen, dan weet ik wel wat de uitkomst is. Dat betekend dat Shell/NAM de bal heeft terug gespeeld naar de Nederlandse burger. Shell/NAM bepaald dus voor Nederland dat de overgang van fossiel naar hernieuwbare energie nog heel lang gaat duren. Dus COP/21 is voor Nederland sowieso niet haalbaar.
    De oplossing voor de aardbevingen hebben we, en ook al met Shell/NAM doorgenomen. Maar het beleid van Shell is het leegpompen van hydrocarbon reservoirs en niet het verduurzamen van deze reservoirs.
    Het is heel luguber en je wilt het misschien niet graag horen, maar wij wachten op de eerste slachtoffers. Het terugdraaien van de gaswinning is geen optie, want ook bij lagere winning in 2015 zijn de aardbevingen verdubbeld. Dat komt door de processen die in gang gezet zijn in het gas reservoir en die niet te stoppen zijn door het insluiten ervan. Ik wil dat nog graag eens aan iedereen uitleggen, die daar belangstelling voor heeft.

Reacties zijn gesloten.