Verzet u tegen statistisch gelul

Onze enige zorgplicht: Shell en Exxon eruit schoppen
Onze zorgplicht = onze levens

Het plaatje hiernaast komt uit de Risicomethodiek van NAM. NAM heeft bedacht dat wij, als eigenaar / beheerder van onze huizen, zorgplicht hebben, en vult dat namens ons in met ‘achterstallig onderhoud’. Uiteraard neemt NCG die terminologie braaf over. (Good dog!) Maar onze zorgplicht ligt heel ergens anders. Ik leg het aan u uit aan de hand van het recent verschenen Winningsplan en het Meet- en Regelprotocol.

Aardbevingsrisico

In beide documenten wordt gesproken over het zogenaamde ‘aardbevingsrisico’. Dat is niet, zoals je zou verwachten, het risico dat er aardbevingen plaats zullen vinden in Groningen. (Dat risico is namelijk 100%, en als je dat als basis neemt, moet je gewoon stoppen met winnen. Dat willen Shell en Exxon niet. En ‘onze’ overheid wil het ook niet.)

Nee, het aardbevingsrisico is een door de Commissie Meijdam in opdracht van EZ geformuleerd sadistisch statistisch dingetje. Het is de kans dat iemand in de periode van één jaar komt te overlijden als gevolg van een aardbeving.

Meer specifiek heet dit het ‘Objectgebonden Individuele Aardbevingsrisico (OIA)’, en daar schreef ik eerder dit artikel over.

Op dit afgebakende risico is nogal wat aan te merken. Dat het alle andere mijnbouwschade uitsluit bijvoorbeeld. De geïnduceerde bevingen in Groningen vinden heus niet plaats in een vacuüm. Gaswinning heeft nog veel meer (ernstige) gevolgen, en al die gevolgen werken in op elkaar, op ons, en op onze huizen.

Daarnaast is het OIA doortrokken van de aannames over hoe Groningers wonen, werken en leven. Onze kans op overlijden door één van de gevolgen van gaswinning, hangt in de visie van NAM sterk samen met waar wij onze tijd doorbrengen. Maar dat kán helemaal niet in kaart worden gebracht. (Ook niet met de infraroodcamera’s op die zogenaamde aardbevingsauto.) Het gaat om vele tienduizenden mensen, verspreid over een gebied van wel 900 km2!

Kansen verkleinen

In het Meet- en Regelprotocol ratelt NAM:

Het aardbevingsrisico is niet statisch maar verandert voortdurend. Bovengrondse maatregelen zoals het versterken van gebouwen, maar ook informatie uit schadeafhandeling en preventieve inspectie van gebouwen heeft invloed op de inschatting van het aardbevingsrisico.

Kijk, en dáár zit ‘m de kneep.

De kans dat we als gevolg van de gaswinning (blijvend) lichamelijk of psychisch letsel oplopen, wordt nergens vermeld. De kans dat we voor het leven geruïneerd én getraumatiseerd zijn, wordt ook nergens vermeld. De kans dat we er ZELF maar een eind aan maken, omdat we het getreiter van Shell, Exxon en overheid niet meer aan kunnen, wordt zéker niet vermeld.

NAM doet er ondertussen alles aan om die statistische kans op overlijden door een beving op papier nog wat verder te verkleinen.

‘Bouwkundige versterking’ is hierbij het toverwoord. Om tempo te maken, wordt vooral ingezet op het versterken van rijtjeswoningen, bij voorkeur corporatiewoningen, want met één eigenaar is het makkelijker onderhandelen dan met vele duizenden. Of die duizenden particuliere eigenaren überhaupt ‘mogen’ versterken, bepaalt NAM met behulp van door NAM ingehuurde bedrijven. (En NCG helpt hen daar enthousiast bij. Nogmaals: Good dog!)

Of het versterken ooit verder zal gaan dan ‘kooiconstructie-maar-na-zware-beving-total-loss’, tja… In het Winningsplan wordt niks gezegd over funderingen, en dat is niet voor niets. Wie naar funderingen kijkt, komt tot schokkende en verstrekkende conclusies over écht bouwkundig versterken.

De aandacht gaat daarom bij voorkeur uit naar de scheuren in onze muren, en die vallen (aldus NAM) onder de lichte categorieën DS 1 en DS 2. Daarbij komt het goed uit dat NAM een particulier schademeldclubje CVW heeft, dat keurig volgens de NAM-regels schade vaststelt (= afwijst). Dat schiet lekker op.

Kortom: het aardbevingsrisico wordt op papier kleiner doordat er ‘bouwkundig versterkt’ wordt. Ook wordt het kleiner door ‘betere schade-afhandeling’. En tot slot wordt het kleiner omdat er meer ‘informatie uit preventieve inspecties’ is. (Vooralsnog met name de straatfoto’s door ARUP, eventueel gevolgd door miezerige schoorsteen-eraf-adviesjes.)

En zo kan het gebeuren dat we straks helemaal geen ‘aardbevingsrisico’ in Groningen meer hebben, terwijl er wel degelijk aardbevingen zijn. En die veroorzaken wel degelijk schade, zeker in combinatie met alle andere gevolgen van de gaswinning. Maar ja, over de kans op beschadigde, onverkoopbare huizen die langzaam maar zeker met depressieve bewoners en al de grond in zakken gaan de berekeningen van NAM helemaal niet.

Ondertussen baselt NAM nog wat over het ‘te verwachten’ aantal bevingen bij een bepaald productieniveau, en wordt er wat gerommeld met grenswaarden. Denk maar niet dat NAM minder gaat pompen als die zelfbedachte grenswaarden overschreden worden. Nee hoor, dan wordt er volgens goed NAM-gebruik van alles onderzocht en geanalyseerd en gerapporteerd.

Heel misschien wordt er daarna wat aan het ‘aardbevingsrisico’ gemorreld. (“Nou vooruit, misschien toch 0,00005% kans op overlijden.”)

En dat is het dan wel zo’n beetje.

Weiger alle medewerking

De kans op bevingen wordt als een ‘fact of life’ beschouwd en doet er niet toe. De kans op doden wordt op papier tot een minimum beperkt met allemaal statistisch gelul, ondersteund met onderzoeken die nergens op slaan. (Zoals het testen van een nagelnieuw minihuisje zonder binnenmuren, uitbouw of dakkapel op een trilplaat in Italië.)

Shell en Exxon hebben zich samen met ‘onze’ overheid losgerukt van de werkelijkheid. En dus nadert de kans op burgerlijke ongehoorzaamheid de 100%.

We moeten protesteren. Heel veel protesteren. Gigantisch veel protesteren. Ja, we hebben een zorgplicht. Wij zijn de hoeders van ons leven. En dat gaat verder dan die kans op overlijden. Veel verder.

Dat protest kan vele vormen aannemen. Ik noem er hieronder één.

NAM geeft in het Meet- en Regelprotocol aan onder andere in de volgende situatie minder gas te zullen produceren dan het aangegeven jaarvolume:

Als de voortgang van het versterkingsprogramma zodanig achterblijft dat de versterkingsopgave redelijkerwijs niet kan worden gerealiseerd binnen de voorgeschreven termijn van 5 jaar.

U wilt invloed uitoefenen op het achterlijke gaswinningsbeleid? U voelt zich gepiepeld als statistisch ingekaderde Groninger?

Weiger die ‘bouwkundige versterking’. Massaal. Zo wordt binnen de kortste tijd duidelijk dat de voorgeschreven termijn van 5 jaar niet gehaald wordt.

Eerst dat jaarvolume naar 12 miljard kuub of minder. Daarna gaan we wel eens praten over ingrepen in onze huizen.

Als dat dan nog nodig is.

 

7 gedachten over “Verzet u tegen statistisch gelul”

  1. Ik heb zorgplicht voor partner en kind. Maar hoe geef ik die met al deze dreigingen. Waar ik totaal machteloos mee geconfronteerd word.

    1. Precies. NAM en overheid ontnemen ons onze échte zorgplicht, door veel te ver in te grijpen op onze levens. Dat moet stoppen. Die zorgplicht voor je eigen familie gaat boven dit gesodemieter door NAM en overheid!

  2. Als ik het woordje NAM hoor krijg ik al pijn in mijn buik . In plaats van tegemoet te komen in ons verlies hebben ze ons afgescheept met een aalmoes . Maar ik ga door als cartoonist , ze zijn nog niet klaar met mij .
    Groetjes Jantje Frik .

  3. Zorgplicht is een wijds begrip, dat in wetgeving is vastgelegd. In dit geval heb je zorgplicht voor de burger, overheid en bedrijf. De zorgplicht voor een bedrijf is heelaas niet in wetgeving vastgelegd. Wel is NAM verplicht om zich aan de Mijnbouw wetgeving en de Omgevings wetgeving te houden.
    De zorgplicht voor burger en overheid is in de grondwet vastgelegd. Bijvoorbeeld artikel 21 van de Grondwet – zorg van de overheid voor de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het leefmilieu.
    Nu kom je dus in het wazige gebied dat zorgplicht tussen 3 partijen wordt verdeeld en afgesproken dient te worden. Er is namelijk geen compleet wettelijk kader hiervoor aanwezig. M.a.w. wat je ook doet of probeert om NAM te betrekken bij hun zorgplicht en richting probeert te geven aan hun medewerking, juridisch gezien is dit een oneindig gevecht, dat jaren gaat duren en waarvoor de burgers onvoldoende financiele middelen hebben om dit tot de Hoge Raad of RVS te brengen. NAM heeft in het kader van zorgplicht te maken met Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen. Verder moet je dus NAM aanpakken op de wetgeving die op hun van toepassing is (Mijnbouw wet en Omgevings wet). De cirkels die NAM aangeeft in hun winningsplan is hun eigen voorstel om aan de overheid aan te geven dat zij zich wel betrokken voelen in de vorm van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Dit is hun manier om de burgers en overheid tegemoet te komen. Dit doen ze met een soort van charme offensief. Dit kun je zien aan hun verzoeken om te komen naar: Open Dagen NAM, Buurtbezoek bij activiteiten NAM, verzoek om plannen voor oplossingen aardbevingen problematiek in te dienen. Ze maken gebruik van social media om die aandacht te krijgen. Ook lobbywerk voor subsidies en gebruik van gas als transitie brandstof naar hernieuwbare en duurzame energie vormen kun je in dat kader zien. De recente brief van Shell aan de Tweede Kamer, laat al zien dat Shell onvoldoende financiele middelen over heeft voor schade herstel als men niet voldoende gas mag produceren. Het bouwwerk Shell staat namelijk op het punt van omvallen en neemt in haar val ook NAM mee. Voordat dit gebeurt moeten gedupeerden eerst betaald en geholpen worden! Doordat ik bijna 30 jaar voor NAM en Shell gewerkt en dat nu nog steeds doe (indirect via een consultancy bureau) voel ik mij mede verantwoordelijk voor wat de Groningers is overkomen. Ik ben mede schuldig geweest aan de gevolgen van de gaswinning. Momenteel werk ik mij ook door het winningsplan heen en richt ik mij op de toepassing van eerder genoemde wetgeving heen om de fouten die in het winningsplan staan op wetenschappelijke wijze aan te tonen. Mijn zienswijzen op overheidsbesluiten op het winningsplan zullen dan ook met deze bewijzen worden ingediend. Mijn missie is het om het gasveld te gaan gebruiken voor hernieuwbare en duurzame projecten, waarbij de aardbevingen problematiek wordt opgelost. Zo transparant mogelijk en openheid voor de Groningers. De energie baten die daaruit voortvloeien kunnen dan ingezet worden voor verantwoord schade herstel. Voor zowel materiele schade als geestelijke schade. Mijn visie is dat dit kan met gezamenlijke inzet van burgers, overheid, kennisinstituten en bedrijfsleven. Als Shell/NAM hier niet aan gaat meewerken op korte termijn, dan moet hun de license to operate worden afgenomen. Zij brengen met hun huidige winningsplan 2016 veel economische schade toe aan Nederland. Mijn eerste technische visie op de inhoud van het winningsplan is dat het boordevol statistisch onderzoek en rapportage bevat en dat er weinig vulling is voor een winningsplan. De operatie van het gasveld moet drastisch anders en moet gericht zijn op een duurzame invulling. Niet gaan schermen met titels en bijdragen van profs, dr, drs, ir, alsof dit bijdraagt aan verantwoord opereren en goedkeuring voor het winningsplan 2016. We moeten als burgers ons gaan organiseren om een goed alternatief winningsplan 2016 in te dienen bij de minister van EZ.

  4. Vandaag koningsdag, heb je al een keer een brief naar de koning gestuurd ? Is hij al eens komen kijken in het aardbevingsgebied ? Nodig hem anders een keer uit…..

  5. Even zo’n ogenschijnlijk uit de lucht gegrepen getal bekijken: “Nou vooruit, misschien toch 0,00005% kans op overlijden”
    Tijd voor een beetje statistiek :)

    In de NPR norm hanteren ze de plastisch geformuleerde “10 – 5” regel, die stelt dat de kans op overlijden 1-op-100’000 is per jaar.

    De NPR hanteert een norm voor het individueel risico van één op 100 duizend. Bij deze norm is de
    kans dat een persoon op een bepaalde plaats overlijdt ten gevolge van het instorten van een gebouw
    als gevolg van een aardbeving kleiner dan één op de 100 duizend per jaar. Bij de uitwerking naar de
    eisen voor de gebouwen is rekening gehouden met een gemiddelde kans dat diegene die zich in het
    gebouw bevindt op het moment dat dit instort om het leven komt. Voor bijvoorbeeld een eengezinswoning
    is die kans 7%.
    Bron: http://www.bouwenmetstaal.nl/uploads/themas/impact-assessment-nederlandse-praktijk-richtlijn-aardbevingsbestendig-bouwen.pdf (pagina 11)

    Even aangenomen dat die 7% waarde klopt (bevingen zijn meestal ’s avonds of ’s nachts, dus lijkt me nogal laag), zit je dus op 0.07 * 0.001 % = 0.00007 %
    Dus komt aardig dicht bij de door jou genoemde waarde, maar is wellicht toch nog een stukje hoger.
    Nu moet er wel bijvermeld worden dat die “10 – 5” norm voor alle gebouwen en bouwsels geldt. (dijken, kerncentrale, chemiepark, kantoorgebouwen, etc.)
    Blijft over dat de reguliere aannames van de percentages (de genoemde 7%) misschien wat onrealistisch zijn voor de situatie hier.
    Even aangenomen dat de kans op een grote klap gelijk is gedurende een etmaal.
    Je bent ruwweg 50% van een etmaal thuis, dus 12 uur per dag.
    Als ze uit gaan van 7% kans dat je thuis bent gedurende “de grote klap”, wil dat dus ruwweg zeggen dat de kans 14% is dat “de grote klap” in een jaar voorvalt. (bij 33% van de dag thuis is het dus 21% kans dat ‘ie in een bepaald jaar komt)
    Dus uitgaande van 14% kans dat zo’n klap gebeurt in een bepaald jaar, wil dus zeggen dat er gemiddeld gesproken 1 zo’n klap komt in de 7 jaar.

    Dan komen we nu op het meest verraderlijke van statistiek, de interpretatie.
    Wanneer moet je zorgen dat de huizen op orde zijn om aan die norm te voldoen?
    Over 7 jaar? Over 3.5 jaar (de helft van het interval van 7 jaar)? Of 7 jaar na de laatste grote beving van 2012, dus over 3 jaar? Of 3.5 jaar na de laatste grote beving? (nu dus)

    Of zit er een kern van waarheid in de berichtgeving van laatst dat er maar 100 huizen versterkt hoeven te worden (terwijl er nu op dit moment al ruim 300 versterkt worden)?
    Dat zou betekenen dat de huizen al aan de statistieken voldoen en dat de volgende klap lokaal genoeg zal zijn, dat er in een klein gebied huizen instorten, zodat er minder dan 6 mensen overlijden? Er zijn namelijk 600’000 Groningers en 1-op-100’000 wil dus zeggen dat er 6 mensen mogen overlijden om aan de norm te voldoen.
    Trekken we deze statistieken naar het absurde door, dan pakken ze nog gunstiger uit als je kijkt naar het aantal Nederlanders, dan mogen er 170 komen te overlijden (10 per miljoen). Wat ik wil zeggen, is dat het maar net om gaat hoe je de norm mag interpreteren.

    Wanneer het toch anders uitpakt, is er vast wel een ander als schuldige aan te wijzen.
    Dat is het ‘mooie’ van statistiek, je kunt het alle kanten op rekenen. En daar maak ik me hier ook een beetje schuldig aan.
    Het is alleen wel heel erg belangrijk dat mensen leren statistieken te begrijpen en interpreteren en dat mis ik heel erg in de discussies.
    Je kunt dezelfde getallen namelijk heel makkelijk anders laten lijken en daar is de NAM in elk geval heel goed in. De media die erover schrijven vaak wat minder.
    Bijvoorbeeld “0.00007 % kans op overlijden”, of “Bij de volgende grote klap kan in elke groter dorp rond het epicentrum 1 iemand komen te overlijden”.
    Cijfermatig vrijwel een gelijke bewering, maar het komt heel anders over.

    1. Statistieken zijn leuk, maar laten we ons er vooral niet dom door laten maken. Als het om dit soort risico’s gaat heb je niets aan statistieken, pure nonsens. Het verondersteld namelijk dat er voldoende kennis beschikbaar is om de risico’s naar volle omgang in te schatten. De waarde van statistieken wordt niet bepaald door hoe om te gaan met getallen, maar de feiten waaraan deze kunnen worden onttrokken. De kans dat het, al da niet extreem fout gaat, het zij in directe dan wel indirecte zin, bijvoorbeeld vanwege een dijkdoorbraak, is inherent aan de mate van realisme waarmee men een kwestie als deze benaderd.

Reacties zijn gesloten.