Vernieuwend? Zo oud als de weg naar Rome

loesje-achternichtIn een artikel in Trouw doet Jacques Wallage een doekje open over de wijze waarop de Dialoogtafel, in zijn eigen woorden een ‘vernieuwend democratisch middel’, gesaboteerd werd door zowat alle partijen, behalve hijzelf, zijn mede-voorzitter Jan Kamminga en de maatschappelijke organisaties.

Sommige mensen noemen het ‘dapper’ dat Wallage een fijne trap na geeft.

Er schoten mij veel woorden te binnen bij het lezen van zijn stuk, maar ‘dapper’ hoorde daar niet bij.

 

Wallage is met 68 jaar pensioengerechtigd en heeft leuk bijverdiend aan het voorzitterschap van de Dialoogtafel. En er komt vast wel weer een andere schnabbel op zijn pad. Als je eenmaal in de PvdA-baantjescarrousel zit, dan is dat for life. Dus voor werk of positie hoeft hij niet te vrezen.

Dapper is als je al na twee, drie besloten bijeenkomsten van die mislukte Groningse landdag het cordon sanitaire doorbreekt en onomwonden stelt:

“Dit gaat niet werken, en wel hierom.”

Nog dapperder is het als je het voorzitterschap direct al wegwuift en die weigering in de media toelicht met verwijzing naar het feit dat die Tafel geen doorzettingsmacht heeft, en dat Kamp (EZ) dus als vanouds de touwtjes in handen heeft.

Had Wallage dát gedaan, dan was er anderhalf jaar geleden misschien een stevigere discussie losgebarsten over het democratische gehalte van het bestuurlijke akkoord “Vertrouwen op Herstel. Herstel van Vertrouwen.” (Want laten we wel wezen: dat rammelt aan alle kanten.)

Opperdapperst zou zijn geweest als hij openlijk zijn lidmaatschap van de PvdA had opgezegd toen die schizofrene partij keer op keer zoete democratische broodjes stond te bakken op de Grote Markt terwijl de as VVD-PvdA in Den Haag tijdens debatten keurig uitgelijnd was met de as Shell-Exxon.

Nog even terug naar dat interview in Trouw.

Wallages sneer naar partijgenoot William Moorlag is amusant, al is het rapport van Van Rossum een van de weinige goede dingen die uit Moorlags koker zijn gekomen.

Belangrijker vind ik deze zinsnede over de wens van overheden om de tafelgenoten te reduceren tot een adviesorgaan:

“Zelfs burgemeester Rodenboog, afgevaardigde namens de bevingsgemeenten en de waterschappen, wil dat. Terwijl Rodenboog toch zo’n beetje beschermheer is van gedupeerde Groningers.”

Ahum. Diezelfde Rodenboog betoogde op 3 september j.l., tijdens de laatste vergadering van de Dialoogtafel, dat de Commissie Bijzondere Situaties uitstekend functioneerde, en wilde deze ‘met warme hand’ overdragen aan NCG Alders. (Leest u maar na in het verslag op deze pagina).

Die laatste had de tegenwoordigheid van geest om het door mij al uitentreuren aangedragen mankement van die schrijnende commissie als hindernis op te werpen: de leden van de commissie zijn mogelijk hoofdelijk aansprakelijk voor de besluiten die ze nemen. Dus één-op-één overnemen van dat zootje ongeregeld is niet verstandig.

Dat ten eerste.

Ten tweede is het zo, dat Albert Rodenboog, evenals de meeste andere burgemeesters van de bevingsgemeenten, een enorm pak boter op zijn hoofd heeft.

Zoals u weet, praat ik nogal eens met medegedupeerden. Dat is gezellig en nuttig – we zijn hier om van elkaar te leren nietwaar. (Bent u gedupeerde, dan raad ik u met klem aan om medegedupeerden op te zoeken. Samen staan we sterker!)

Een tijdje dacht ik dat ik de enige was die totaal overhoop lag met die Commissie Bijzondere Situaties, maar na wat gesprekken met deze en gene, ontdekte ik een patroon.

Burgemeesters in bevingsgemeenten hebben het razend druk door de gaswinningsellende. Die schrijnende gevallen zijn too much voor ze. De een kan wat beter empathie moduleren dan de ander (Rodenboog is daar erg goed in), maar allemaal willen ze zo snel mogelijk van die persoonlijke sores af. Ze hebben al genoeg op hun bordje met het eindeloze vergaderen over nog meer bestuurlijke spaghetti.

Intensief contact met dappere burgers die het aandurven om hun hele financiële en medisch/psychische hebben en houwen op tafel te leggen in een persoonlijk en vaak zeer emotioneel gesprek – nee, dat gaat te ver.

En dus vinden burgemeesters het maar wat fijn dat die commissie er is. Als burgers in wanhoop bij hen aankloppen, verwijzen ze die na een korte intake door, en daarmee is de kous af.

Begrijpelijk. Echt, dat meen ik. Ik begrijp die houding heel goed.

Wat ik niet begrijp, is dat iemand als Rodenboog het gore lef heeft om de Commissie Bijzondere Situaties AAN TE BEVELEN bij de NCG, terwijl er in zijn gemeente mensen zijn die nul op het rekest kregen bij die commissie, of wiens privacy ernstig werd geschonden, of die net als mijn man en ik met een kluitje in het riet werden gestuurd.

En die mensen hebben dat gemeld bij Rodenboog, of zijn zelfs nog een keertje extra bij hem op gesprek geweest. Resultaat? NIKS.

Kijk, en als dat nou het enige was, een bestuurder die het druk heeft met alle ellende, die wel ziet dat die commissie niet functioneert maar er vanuit gaat dat Alders dat gaat fixen – dan kon ik er nog mee leven. (Met heel veel moeite, dat geef ik toe.)

Maar zoals gezegd, ik spreek nog wel eens mensen. En via via hoorde ik dat andere ingezetenen van de gemeente Loppersum, bevriend met Rodenboog (of met vrienden van Rodenboog, het fijne weet ik er niet van) het afgelopen jaar op voorspraak van de burgemeester netjes zijn uitgekocht door NAM.

Een bestuurder die een commissie voor schrijnende gevallen warm aanbeveelt – hoewel hij wéét dat die club mensen in zijn eigen gemeente ondanks herhaalde verzoeken NIET heeft uitgekocht – en dan via dealtjes in achterkamertjes ervoor zorgt dat dat bij andere mensen wel gebeurt.

Je kunt nog zo veel ‘vernieuwende democratische middelen’ op Groningen loslaten, maar zolang het rot er niet uitgesneden wordt, geldt hier blijkbaar het recht van degene met de beste connecties.

PS Om de privacy van personen te waarborgen, ga ik niet in op vragen over specifieke gevallen.

PPS Ook mijn ‘eigen’ burgemeester, Emme Groot, was maar al te blij om ons door te sturen naar de Commissie. Ik weet dat hij nauwgezet in de gaten hield wat ik met enkele medegedupeerden hierover schreef op onder meer Twitter en Facebook. Ook opende hij altijd braaf de mailtjes die ik in CC naar hem stuurde. Maar ingrijpen? Aan de rem trekken? Me uitnodigen voor een gesprek, met de leden van die Commissie erbij? Niets van dit alles. Kan hem dat verweten worden? Ik zeg: “Ja”. En ik hoop dat hij het zichzelf verwijt dat hij niet openlijk naast zijn burgers is gaan staan.

PPPS Het is jammer dat bestuurders niet strafrechtelijk vervolgd kunnen worden.