Redelijke Mensen

Redelijke Mensen

Het is zover: ons leven breekt.

Om stamlid 3 te bereiken, trap ik deuren in,

roetsj treden af en overbrug vele meters.

Stamlid 2 alarmeer ik met de afgesproken kreet:

“GERONIMO!”

Hij springt metershoog en tuimelt uit het raam.

Stamleden 4 en 5 jagen reeds op muizen in het veld.

We voegen ons bij hen, en maken oorlogsmaskers van klei.

Twee manen later staan er 150 geklede tweevoeters

rond een krans van geknakte takken.

Er klinkt een saluut van schoten.

Gehurkt achter een bosje grommen we onze tanden bloot.

Ooit waren we Redelijke Mensen.

Nu zijn we vrij.

 

NM