Perspectief

Perspectief

Ik moet een bedrieglijke berg beklimmen

met om de zoveel meter éénrichtingspijlen

en bovenop een bord dat “Perspectief!” juicht.

Dat is voor een Groninger geen feest.

Ik ben gewend aan rijk gelaagde vlakten

met verhalen uit alle windrichtingen

die zich onder en boven me ontvouwen.

Aanwijzingen zijn niet nodig,

geduldig luisteren en kijken is genoeg.

Die berg is kil en eenzaam,

maar hier in de weidsheid vind ik altijd wel houvast bij iemand.

Hazen, reeën, kiekendieven.

Schapen, koeien, paarden.

Soms een medemens.

En altijd groeten we elkaar in een taal

die alleen de schijnbaar perspectieflozen

nog lijken te verstaan.

NM