Onder het puin ligt de burger, met bloedend hart

“Men zou een pleister op vele wonden willen zijn” – Etty Hillesum

Een buitenlandse vriend vroeg me laatst hoe ik het toch allemaal klaar speelde, “working fulltime AND taking care of your family AND fighting for justice”.

Nou, eh… met hangen en wurgen.

Op sommige dagen ontdek ik zoveel nieuwe scheuren in het warme nest waar mijn man en ik ons gezin stichtten, dat ik even niet meer weet hoe ik verder moet.

Dan trek ik mezelf aan de haren omhoog, en ga een ommetje fietsen. Helaas helpt dat niet altijd.

Zo zag ik laatst dat er op een van de ‘gesloten’ productielocaties rondom Loppersum afgefakkeld werd – een ruwe confrontatie met het feit dat de bezetting zelfs daar, in het hart van het bevingsgebied, niet echt voorbij is.

En hoewel ik van nature een mild, nieuwsgierig en speels karakter heb, betrap ik mezelf op steeds groter cynisme. Dan kijk ik bijvoorbeeld recht in de gapende muil van een met stempels gestut bijgebouw van een keuterboerderij, en denk: “Och, wat leuk, er wordt een nieuwe muur gemetseld. Nog drie te gaan…”

“Cynisme is de kwaal van het gekwetste hart, sarcasme de kwaal van het gekwetste verstand,” schijnt Tommy Wieringa ergens gezegd of geschreven te hebben. Die uitspraak onderbouwde hij onlangs met een treffend stukje in de Gelderlander over het eindeloze loopgravengevecht tussen gedupeerden en NAM.

Het klopt: mijn hart is diep gekwetst. Ik houd van het leven, werkelijk waar, maar ik kan niet meer houden van alles wat leeft. (Dat heb ik een tijdlang gekund, nadat ik me erin geoefend had. Echt. Op die jaren van naïef-realisme kijk ik terug met grote weemoed.)

Hoe liefde – een warm wij-gevoel – te voelen voor mensen die zich lenen voor het murw treiteren van gedupeerde (mede-) Groningers? Of voor mensen die keer op keer laten zien dat zij mededogen ontberen, dat zij het Kleine (Geluk) negeren om het Grote (Geld) te eren?

Hoe zachtheid te betrachten jegens Dikke Ikken, die hun ten dode opgeschreven imperium stutten met de pijlers Tijdrekken, Doodzwijgen en Verhullend Lullen?

Voor de goede orde: het gaat me allang niet meer om het geld. Het geld staat symbool voor vrijheid – voor zover we in deze door en door verrotte maatschappij van Echte Vrijheid kunnen spreken.

Een fatsoenlijke schadevergoeding stelt ons Groningers in staat de finaal uit elkaar getrokken draad van ons leven weer een beetje op te pakken, autonome keuzes te maken die ons een stapje verder brengen op ons bochtige levenspad.

Zonder deze compensatie staan we vroeg of laat allemaal aan de rand van de afgrond, met achter ons de ruïnes waarvoor ooit in onze harten een teder vuurtje brandde, en vóór ons de ‘definitieve oplossing’.

Overdrijf ik? Is er dan echt geen andere uitweg?

Tuurlijk wel. De overheid schenkt ons de Verlosser van Groningen, zoals Hans Alders onlangs in de Volkskrant werd genoemd. Hoewel hij nog maar net in functie is, heeft hij toch al een groot aantal gesprekken gevoerd, met de gemeenten, de provincie, de NAM, de Groninger BodemBeweging, de Dialoogtafel Groningen en woningbouwcorporaties.

Vergeef me dat ik daar geen warm wij-gevoel van krijg. Wat die hele Commissie Bijzondere Situaties-saga heeft aangetoond, is dat geen van deze gesprekspartners grip heeft op de écht urgente zaken.

Ook is mij nu wel duidelijk dat niemand verantwoordelijkheid durft te nemen. De Commissie vloeit voort uit het bestuurlijk akkoord dat door onder andere de gemeenten en de provincie ondertekend is – en toch heb ik uit beide hoeken meermaals het signaal gekregen dat dat gedrocht voor hen “een groot Zwart Gat” is.

(Durf dat eens met droge ogen te zeggen, als ambtenaar die in de verwoestende mallemolen meedraait, tegen een gedupeerde die midden in dat Zwarte Gat terecht is gekomen.)

De Verlosser gaat ons, verdwaasde en verdwaalde schapen, samen met de Overheidsdienst Groningen in de juiste richting duwen. Daarbij krijgt hij hulp van ‘lokale stuurgroepen’, ‘generieke onderdelen’ en een ‘gebiedsteam’:

Het ‘governance gebouw’, sierlijk in al zijn daadkrachtige eenvoud

Wij, de mensen wiens leven op het spel wordt gezet, dag in dag uit, op onrechtmatige wijze, door een rücksichtlos bedrijf, bungelen er maar een beetje bij. We mogen deelnemen aan ‘lokale adviesgroepen’, vormgegeven op basis van adviezen van de Dialoogtafel Groningen.

Noem het cynisme, noem het doemdenken, noem het ‘ongefundeerd wantrouwen van hillbillies’ (<= kwam ik ooit tegen in een Westerse reactie op een online artikeltje over Groningen. Sindsdien is mijn verstand diep gekwetst).

Noem het voor mijn part kinnesinne van een gefrustreerde ‘emotionele Groningse’.

Maar een geïnstitutionaliseerd kletstafeltje dat zich vooral heeft bekwaamd in spiegeltjes en kraaltjes, dat nooit enige beslissingsbevoegdheid heeft gehad, dat geen enkele ECHTE oplossing heeft weten te realiseren – zo’n onding mede laten bepalen hoe de ruim 400.000 mensen die met hun hele hebben en houden langzaam maar zeker KAPOT trillen hun stem mogen laten horen?

Au, mijn hart. Mijn driedubbelgescheurde hart, dat ooit vol liefde klopte voor alles wat leeft.

“I take it one step at the time,” antwoordde ik mijn buitenlandse vriend. “And I keep saying to myself: ‘It can’t possibly get worse than this.’ And then of course, it DOES get worse, but perhaps that’s the essence of life. It defies you, just like you try and defy the finality of it all.” *

* “Ik doe het stapje voor stapje. En ik zeg steeds tegen mezelf: ‘Erger kan het niet worden.’ Dat wordt het dan toch, uiteraard, maar misschien is dat de essentie van het leven. Het trotseert je, net zoals jij de eindigheid ervan trotseert.”

3 gedachten over “Onder het puin ligt de burger, met bloedend hart”

  1. Nicolette weer een mooie bijdrage van je. Achter de schermen ben ik bezig je te helpen in je strijd. Met ons plan voor een duurzame oplossing en herstel van een veilige leef omgeving in Groningen sta ik nu op de stoep van oud-directeur van Shell, Jeroen van der Veer. Hij heeft de directie van de NAM inmiddels bevolen om met ons nog eens om de tafel te gaan zitten. We krijgen nu meer toegang tot jouw sparring partner in gas-crime. Ik blijf je op de hoogte houden van de voortgang.
    Schade herstel en compensatie is een separaat iets, maar wel belangrijk in het vervolg. De opbrengst van ons plan ca. € 125 miljard moet als eerste gebruikt worden voor beide aspecten. Dit zijn wel de voorwaarden, die ik met de Shell ga bespreken.

  2. Goedenavond mevrouw Marlé, Nicolette,
    Ik heb u als eerste spreker op de aandeelhoudersvergadering van Shell op 19 mei jl. horen spreken in een duidelijk betoog aan de huidige CEO Ben van Beurden, waarbij ik bewondering had dat u uw emoties in bedwang heeft gehouden. Ik maak mij zorgen om u. Of u daar wat aan heeft, weet ik niet, maar als CEO’s in functie zijn, leggen ze alles naast zich neer, tot het niet anders meer kan. Deny until die. Het is niet de bedoeling dat u hieraan onderdoor gaat. Zelf heb ik mij aangesloten bij de nieuwe beweging http://www.follow-this.org en u heeft mij ook kunnen horen spreken, waarvan twee zinnen door de Guardian zijn opgenomen.
    De hoge risicogebieden, zoals de gaswinning in Groningen zijn aanvaard in de Tweede Kamer, net zoals Schiphol en het Botlekgebied, Pernis. Vraagt u Diederik Samsom hier maar naar. De hypocrisie van de politiek is enorm, want later worden ze zoals Gerrit Zalm in de Shell gelederen opgenomen. Het zijn zoals ik het noem ‘incestueuze verhoudingen’ tussen politiek, banken en multinationals. Het stoppen met de subsidie voor fossiele brandstoffen, zoals de Nederlandse regering tot nu toe nog steeds doet (Maxime Verhagen had Jeroen van der Veer als zijn belangrijkste adviseur op gebied van energie aangesteld op EZ) kan meer beweging brengen om de aandacht te verleggen en de gaswinning te stoppen in het wingewest Groningen. Wat ik nu schrijf, weet je waarschijnlijk allemaal wel en daarover maak ik mij ook zorgen, want geen mens houdt dit vol op deze wijze. Je gaat eraan kapot en wordt beledigd, genegeerd, als je in een dergelijke situatie verkeert.
    Ik zou iedereen in het noorden willen aanraden géén compromissen te sluiten met de politiek.
    Wie ik ook weer? Jeroen van der Veer? Laat me niet lachen, wat een hufter, zoals er te veel loslopen in Den Haag. Ongeleide projectielen die de dienst uitmaken en de democratie aantasten. Als er nog sprake is van enig geweten in Den Haag, bij Shell dat mag dit nu echt duidelijk gaan spreken, met schadevergoeding aan jullie, die hiervoor genoeg hebben geleden.
    Ik volg je berichten en maak mij zorgen, want dit breekt inderdaad je hart.

  3. Zelfs het IMF is geschrokken van de bedragen, die worden uitgetrokken door regeringen om de fossiele brandstoffen industrie te laten floreren. De PR campagne als zouden wind-, water- en zonne-energie subsidie opslokken, is een marketing campagne van de fossiele brandstoffen industrie, om zand in de ogen te strooien. Hier een link met wetenschappelijke rapportage om de subsidies in Nederland via het Parlement te laten stoppen. Onderhandel dit uit en HARD, want er zitten mega belangen achter van de gevestigde wanorde. http://www.imf.org/external/np/fad/subsidies/

Reacties zijn gesloten.