NAM nooit op hun blauwe ogen vertrouwen

the-scream-oogjesVandaag is het eerste grote proces tegen NAM gevoerd, door Stichting WAG (namens 900 huizeneigenaren) en twaalf woningcorporaties in het bevingsgebied.

Voorafgaand aan dit proces heeft RTV Noord dit filmpje gemaakt, waarin ondergetekende samen met een andere gedupeerde uitlegt hoe het nu werkelijk zit.

Tijdens het waardedalingsproces heb ik de hele dag op Twitter een en ander zitten duiden, onbezoldigd, zoals het een gedupeerde-met-de-rug-tegen-de-muur betaamt.

(Dingen als werken en een-soort-van-ontspannen gebeuren in de rafelranden van de nacht. In een door NAM en consorten geterroriseerd universum is slapen voor mensen met een gebrekkig ontwikkeld besef van normen en waarden, een goed gevulde bankrekening en een veilig huis.)

Uit het betoog van NAM maakte ik op dat we vooral niet naar het risico van nog meer en nog zwaardere bevingen in de toekomst moesten kijken, want dat risico is niet te vertalen in concrete schade.

Maar voor de peildatum voor waardedaling moesten we dan weer wél naar de toekomst kijken, want pas als wij hier met zijn allen niet meer “in flux” zijn (= vrij van bevingen, dat zal zo’n beetje rond 2070 zijn), kan de schade definitief worden vastgesteld.

In de tussentijd moesten we dan toch maar proberen onze onverkoopbare woningen te slijten. Aan wie zeiden de advocaten er niet bij. Maar het leek hen niet onmogelijk. Blijkbaar weten zij ergens nog een legertje van zo’n 100.000 tot 150.000 dappere dodo’s die kicken op onveiligheid, onzekerheid, en scheurende, instortende huizen.

Oh, en als het niet lukte met verkoop, en we daardoor in de problemen kwamen, dan was er volgens de NAM-mannen nog altijd de ONAFHANKELIJKE Commissie Bijzondere Situaties, en die regelde het dan wel voor je.

NAM-betoog moet gestut

Zoals de vaste lezers van dit blog inmiddels wel weten, is er niks onafhankelijks aan die hele commissie. En bovendien werken ze ontzettend traag. Ook regelen ze niet zo veel. Vrij weinig zelfs. (In ons geval: niks, noppes, nada.)

Volgens mij valt er dientengevolge een pootje weg onder het betoog van NAM, dat grofweg luidt:

A) Zij die erin slagen om te verkopen, worden na verkoop via waardedalingsregeling adequaat gecompenseerd

B) Zij die er niet in slagen om te verkopen en daardoor in problemen komen, worden via Commissie adequaat gecompenseerd

Pootje A is dubieus (want die compensatie bedraagt maar 2-5%, en de waardedaling is doorgaans een veelvoud daarvan), en pootje B is aantoonbaar onjuist.

En dus wankelt het bouwwerk dat NAM samen met lokale, regionale en nationale bestuurders heeft opgetrokken. De voorloper van het governance gebouw moet worden gestut, om een nogal flauwe doch toepasselijke metafoor erbij te halen.

Volgens mij kun je pas stutten als je weet wie verantwoordelijk is voor de gebrekkige constructie – al was het maar omdat je dan weet bij wie je niet moet wezen voor een vervangende constructie.

En dus wordt dat privacy-geklooi steeds belangwekkender.

De Commissie heeft tot morgen de tijd om mijn juridische vragen over privacy te beantwoorden. Komt er geen bevredigend antwoord, dan gaat er een officiële klacht de deur uit.

De klacht zal vermoedelijk gericht worden aan iedereen die het akkoord ‘Vertrouwen op Herstel, Herstel van Vertrouwen’ heeft ondertekend, te weten minister Kamp, CdK Max van den Berg, de burgemeesters van de bevingsgemeenten, en de directeur van NAM.

Zij zijn immers de architecten van het akkoord en alle daaruit voortvloeiende regelingen. Laat hen maar lekker onderling gaan uitvechten wie de wettelijke basis onder pootje B vandaan geschopt heeft.

En laat ze NatCoGro Alders eens een beetje bijpraten, want die is nu al de weg kwijt, getuige deze quote uit een stuk van Wubby Luyendijk in NRC:

Is er al een aardbevingskamer aan de slag, zegt u? Dat wist ik nog niet. Ik ben meer voorstander van een bestuurlijke geschillencommissie. Toegankelijk, onafhankelijk, en met tempo. Want vergis je niet: de gang naar de rechter kost tijd en geld en dat is voor Groningers een hoge drempel.

(Man, doe toch niet zo gemaakt-naïef. Een geschillencommissie, met bindende arbitrage… alsof NAM (=Shell en Exxon) zich dan wél aan de wet houdt. Als ex-gaslobbyist weet jij toch ook dat je die lui nooit op hun blauwe ogen moet vertrouwen.)

Eén gedachte over “NAM nooit op hun blauwe ogen vertrouwen”

  1. Waar het op uitdraait Nicolette, dat NAM alles zal bewegen, om op waardevermindering compensatie, de project benadering te gebruiken, met als oogmerk kostenbesparing. Of dat nu via pootje A gaat of pootje B, maakt in feite niet zoveel uit. De gedupeerden komen ten allen tijde in een neerwaartse spiraal terecht. Als het op uitbetalen aankomt zal dat op een veel te laat tijdstip gebeuren. Als er sprake is van hypotheek schuld bij de onroerende zaken zullen de hypotheek verstrekkers vervroegde aflossing gaan eisen. Dit wordt meestal al eerder gedaan dan de compensatie. Niet alleen de NAM, maar ook de overheid is voor de compensatie verantwoordelijk. Echter deze “verantwoordelijkheid” laat zich niet sturen, behalve wanneer de Hoge Raad of de Raadskamer uiteindelijk beslist. En dit proces duurt zeker een mensenleven lang. De betrokkenen zullen eerder hun conclusies trekken, vertrekken en achterblijven met enorme restschulden. Kwaliteit van leven voor gedupeerden wordt ernstig in gevaar gebracht. Het wordt tijd voor een andere operator van het Groningen gasveld en dat SodM de license to operate gaat intrekken. Plaats maken voor een nieuwe operator, die het gasveld geschikt maakt voor de toekomst, die de aardbevingen en bodemdaling reduceert en een veilige leefomgeving schept voor de bewoners in de provincie Groningen. De schade en waardevermindering compensatie aan de gedupeerden kan betaald worden uit de opbrengsten van het “nieuwe gasveld Groningen”. Nicolette het kan!

Reacties zijn gesloten.