Kool

Kool

Zeven lange jaren na Huizinge

breng ik op een doorwaakte nacht

een vrachtlading gewekte verwachtingen

naar de leeggehaalde akker.

Die groeien als Kool,

zo is mij van meerdere kanten verzekerd.

Dat komt goed uit, want de probleemeigenaren

zijn nu wel verrekte lang met de echte Kool

en de echte geit aan het stoeien.

En ik moet toch eten.

Bij de akker werk ik de hele zwik

in keurige regels onder de grond,

precies zoals in de boekjes staat.

Daarna haal ik mijn getergde ziel

onder mijn arm vandaan.

Langdurig huilen we naar de maan.

Ooit raakt het land verzadigd.


NM