Het Gevaar

Het Gevaar

Ik zit in de put en dat is dat.

De vraag is of het veilig is.

Het Puttenhoofd vindt van wel.

“De put is diep.

Zonder hulp komt u er nooit meer uit.

Daarmee is Het Gevaar geweken.”

Ik kijk om me heen.

In de keuken kookt Woede,

aan tafel eet Verdriet zich op.

In bed ligt Hoop te bidden,

en op de bank hangt Angst.

Met zulke huisgenoten kan ik het wel schudden.

Dan bonst mijn hart. Ik doe open.

Er rolt een ladder uit, geknoopt van

alles wat zich geroepen voelt.

Dat is nog best veel.

 

NM

Nationaal Puttenplan

Het Puttenhoofd

De  boel moet flink worden opgefrist,

er is zelfs een Nationaal Puttenplan.

Verontwaardigd bel ik de buren op.

“Ik ben net klaar met het aankleden

van mijn put. Moet ik er nu weer uit?”

Ook zij zijn er kapot van.

Hebben ze eindelijk zwart-op-wit

dat ze in de put zijn beland – en dan dit.

We schrijven een vlammend pamflet:

PUT-IN PUT-UIT PUT UIT!

Duizenden putzitters vallen ons bij.

Het Puttenhoofd krijgt er een punthoofd van:

we begrijpen werkelijk niks van het plan.

“Het doel was, is en blijft

een fijne put voor iedereen.

Jullie kunnen op me rekenen.”

NM

De Leuning

De Leuning

https://www.sodm.nl/documenten/wob-verzoek/2018/11/16/besluit-wob-verzoek-inzake-risico-rapporten-tankenpark-delfzijl-nam

Ik sta bovenaan de trap op het hoofdkantoor.

Het is lunchtijd, maar ook crisistijd.

Beneden staat een camera te snorren.

Zuchtend steek ik mijn boterham op zak

en zet mijn sorrywenkbrauwen op.

Tree voor tree neem ik de kijker mee

in een warmgestookte wereld van wij.

Met vuurvaste stem serveer ik

flinterdunne reepjes pijn,

en razendsnel verdampende spijt

op een bedje van schokvaste ratio.

De cameraman steekt zijn duim op.

Mijn maag knort.

Het is crisistijd, maar ook lunchtijd.

Ik laat De Leuning los en neem eindelijk een hap.

Op mijn wankelend ”Veiligheid voorop!” volgt een keiharde klap.

NM